نقاره خانه

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به: ناوبری، جستجو
77010300.jpg

نَقاره‌خانه

سردري بزرگ در جنوب ميدان ارگ تهران بود. دروازة سه دهانة آن از دروازه‌هاي ارگ سلطنتي به‌شمار مي‌رفت. جلوی آن، توپ مرواريد و زير آن، ساختمان زندان سياسي بود. هر روز نقاره‌چي‌ها در اتاق طبقة بالاي سردر، سه بار موقع غروب آفتاب، طبل خبردار، دو ساعت از شب گذشته طبل ورچين ورچين خطاب به كسبه و فروشندگان به معني پرچيدن بساط كاسبي و تعطيل‌كردن مغازه‌ها، و سه ساعت از شب گذشته طبل بگير و ببند، همراه با صداي شيپور، بسته‌شدن دروازه‌هاي ارگ سلطنتي را اعلام مي‌كردند. نقاره‌چي‌ها در عيدهاي گوناگون نيز نقاره مي‌كوفتند. شب‌هاي چهارشنبه‌سوري زنان براي رفع نحوست سال كهنه، سفيد‌بختي و برآمدن مراد، در كنار نقاره‌خانه مراسم كوزه‌شكان برگزار مي‌كردند. لباس نقاره‌چي‌ها، از يك نيم‌تنة ماهوت سرخ با سردست و يقة پوست سياه و دكمه‌هايي با نقش شير و خورشيد، شلوار ماهوت سرخ و يك كلاه پوست سياه يراق‌دوزي‌شده با طاق ماهوت سرخ تشكيل مي‌شد. نقاره‌زن تمام مدت دور خود مي‌چرخيد تا صداي نقاره بر همة شهر برسد. در دورة ناصرالدين‌شاه، سرپرست نقاره‌چي‌ها كريم شيره‌اي، دلقك معروف دربار، بود. در دورة رضاشاه، نقاره‌خانه به سردر ميدان مشق (سردر باغ ملي)، منتقل شد. پس از تشكيل دستة موزيك نظامي، نقاره‌زني برچيده شد. به نقاره‌خانه، طبل‌خانه نيز مي‌گفتند.

 

77010300